15 July 2007

Reengineering (RS Case)

เมื่อวานคุยกับคนของ RS ที่อ่านบล็อกอันนี้อยู่ (ฮา)

วันนี้เลยเจอดี ไปอ่านเจอบทความเกี่ยวกับ RS เข้าจาก Positioning (via Marketing Byte) ก็ขอคัดตอนที่น่าสนใจมาลงสักนิดเป็นเคสจริง

ปี 2547-2548 จึงเป็นปีที่เฮียฮ้อตัดสินใจปฏิวัติธุรกิจครั้งใหญ่ เขาบอกว่าเหน็ดเหนื่อยมากที่สุดในชีวิตตลอด 25 ปีของอาร์เอส ช่วงปีนั้นเขาเหนื่อยขนาดไม่อยากตื่นนอนมาทำงานเช้า เพราะไม่อยากเข้ามาเผชิญปัญหาในที่ทำงาน แม้เขาจะรู้ว่าเมื่อตัดสินใจผ่าตัด ย่อมต้องเสียเลือด เสียอาการ แต่เขาก็ไม่คิดว่าการผ่าตัดครั้งนี้จะทำให้เขาต้องเจอกับอาการรุมเร้ามากมาย โดยเฉพาะการสร้างบุคลากรเพื่อรองรับธุรกิจใหม่

“เมื่อผมตัดสินเปลี่ยนแปลงจากธุรกิจที่มุ่งแต่ขายเพลง มาทำรูปแบบการขายเอนเตอร์เทนเมนต์ ดิจิตอล โครงสร้างบุคลากรเดิมที่มีแต่กลุ่มคนประเภทสายโปรดักชั่นก็ต้องเปลี่ยนแปลง ดึงคนจากกลุ่มาร์เก็ตติ้งเข้ามาเพื่อทำตามเป้าหมายใหม่”

โครงสร้างเรื่องบุคลากร เป็นสิ่งที่เฮียฮ้อเอาจริงเอาจังอย่างมาก เฮียฮ้อเปรียบเปรยว่า เขาใช้ “ยาแรง” กับคนเก่า โดยมีการเทรนนิ่งคนเก่าถึงรูปแบบการทำงานใหม่ๆ เช่น เวลาพรีเซนต์ต้องใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำ Power Poin ไม่เน้นการใช้กระดาษ หากพนักงานเทรนแล้วปรับตัวไม่ได้ ก็ต้องลาออกไป

“เราให้เวลาปรับตัว บางคนอายุเกิน 30 ปีปรับตัวได้ รับสิ่งใหม่ๆ ก็ไม่มีปัญหา แต่ถ้าปรับไม่ได้ อึดอัด เราก็ต้องให้ออก"

ซีอีโอธรรมดาอาจเป็นแค่ผู้บริหาร day-time-operation แต่ซีอีโอที่ยิ่งใหญ่ ต้องทำอะไรมากกว่านั้น

ป.ล. Positioning ตรวจอักษรอย่างแย่ role model ของเฮียฮ้อชื่อ "ริชาร์ด เบนสัน" อ่านแล้วเครียด

2 comments:

badzboy said...

ผมทำงานที่นี่ตั้งแต่จบ
อยู่ทั้งในยุคเก่า และเปลี่ยนผ่านมาสู่กระบวนทัศน์ใหม่ของเฮีย
ต้องบอกว่า ขอซูฮก จุดที่แข็งที่สุดของเฮีย (เท่าที่ผมคิดได้นะ) คือ ไม่กลัวการเปลี่ยนแปลง แสวงหาอยู่เสมอ ไม่ยึดติดกับอดีตอันรุ่งโรจน์
นับเป็นโชคของตัวเอง ที่สนใจมาร์เก็ตติ้งมาแต่เริ่ม เลยรอดมาได้(555)

วิเคราะห์ : สิ่งเดียวที่ผมคิดว่าที่นี่ยังขาดคือ Image
ซึ่งขอให้จับตาดูในอีก 5 ปี!

HaMoo said...

ผมจะอยู่ถึง 5 ปีมั้ยน้าาา.. ?