19 June 2007

Seat

การพบปะพูดคุยเรื่องสำคัญๆ หลายครั้งในสำนักงาน มักเกิดจากการเจอกันตามทางเดิน ระหว่างกินกาแฟ เอาขนม/ของฝากมาแจก ไม่ใช่เกิดจากการประชุมที่มีนัดหมายอย่างเป็นทางการ

feedback ดีๆ จำนวนมาก เกิดจากลูกน้องที่เป็นฝ่ายปฎิบัติงานจริง สัมผัสกับงานโดยตรง ไม่ใช่ฝ่ายบริหารที่นั่งสั่งการ ดังนั้น ประเด็นคือทำอย่างไรเราจึงจะสร้าง "โอกาสตามทางเดิน" ระหว่างลูกน้องกับหัวหน้าให้เกิดได้มากๆ

ลูกน้องมักจะกลัวและเกรงหัวหน้าอยู่เป็นทุนเดิม โอกาสที่ลูกน้องจะเดินไปเคาะประตูห้องหัวหน้าเพื่อขอคุยเล่น คงจะน้อยเต็มทน ดังนั้นวิธีที่เป็นไปได้ง่ายกว่าคือหัวหน้าต้องเป็นฝ่ายไปหาลูกน้องเอง

แต่การเดินไปหาลูกน้องถึงโต๊ะ มันก็เป็นการกดดัน เหมือนกับตรวจงาน ลูกน้องจะยิ่งกลัวไปเปล่าๆ ดังนั้นเราต้องสร้างให้เกิดความรู้สึกว่าการเดินนั้นเป็นเรื่องธรรมดา ต้องเดินอยู่ทุกวัน

นั่นก็คือการทำให้ทางเดินไปโต๊ะของหัวหน้า ต้องผ่านลูกน้องนั่นเอง เดินไปกินน้ำก็ผ่านลูกน้อง เดินไปกินข้าวก็ผ่านลูกน้อง เดินไปถ่ายท้องก็ยังต้องผ่านลูกน้อง บทสนทนาสัพเพเหระย่อมจะเกิดขึ้นตามธรรมชาติ และเราหวังว่าบทสนทนา "สำคัญ" จะเกิดขึ้นเป็นสัดส่วนตามไปด้วย

เป้าหมายของการจัดออฟฟิศแบบนี้คือลดอุปสรรคทุกชนิดในการเข้าถึงกันและกันให้มากที่สุด อย่าลืมว่าการกดลิฟต์ 1 ครั้ง หรือการเคาะประตูห้อง 1 ก๊อก ก็นับเป็น 1 step away ด้วยกันทั้งสิ้น

เป็นไปได้หรือไม่ที่ CEO จะนั่งอยู่หลังประชาสัมพันธ์???

1 comment:

MeOmee said...

เห็นด้วยค่ะ แต่ก็นะ มันอาจจะลดความน่าเชื่อถือของ CEO ไปนิด ก็คงต้องคิดกันต่อไปว่าจะสร้างภาพลักษณ์ได้อย่างไร อิอิ