12 August 2006

คน

วันนี้นั่งรถเพื่อนกลับบ้านนอก มีเพื่อนสองคน คุยกันเรื่องวัฒนธรรมองค์กรของที่ทำงานที่แตกต่างกัน คิดว่าเอ่ยชื่อบริษัทได้ เพราะไม่เสียหายอะไร

เพื่อนสาวคนแรกทำอยู่เครือปูน หล่อนบอกว่าเครือปูนดูแลคนของตัวเองเป็นอย่างดี (มาก) ก่อนเข้าทำงานจะต้องไปเข้าค่าย (มีเป็นระยะ แต่เธอไม่ได้ไป) ไปต่างประเทศมีเบี้ยเลี้ยงให้เรตค่อนข้างดี หรือถ้าย้ายไปทำงานสาขาต่างประเทศ ก็ไปแบบราชา (ราชินีสิ) คือไปคุมลูกน้องซึ่งเป็นคนของประเทศนั้นๆ

เครือปูนเป็นบริษัทไทยดั้งเดิม สำนักทรัพย์สินถือหุ้น 60% ส่วนราคาหุ้นในตลาดก็ระดับตัวท็อป

เพื่อนอีกคนทำอยู่ Isuzu ก็จะได้แนวบริษัทญี่ปุ่น ที่เน้นระเบียบวินัย ทำงานเป็นระบบ มันเล่าให้ฟังว่าถ้านัด teleconference กับญี่ปุ่นตอน 5 โมงบ้านเรา (ทุ่มนึงที่นั่น) คนของฝั่งญี่ปุ่นก็จะพร้อมใจกันอยู่ประชุมไม่มีใครโดด (ในขณะที่คนไทยอยากกลับบ้านจะตายอยู่แล้ว) มีการส่งไปฝึกงานที่ญี่ปุ่นจริง แต่สัญญาก็ค่อนข้างผูกมัด เช่น ทำงานใช้ 2 เท่า ถ้าออกกลางคันก็จ่ายเต็ม และอัตราขึ้นเงินเดือนไม่น่าสนใจ

วัฒนธรรมทั้งสองแบบก็มีข้อดีข้อเสีย ถึงแบบหลังจะดูไม่น่าทำงานกว่า แต่ลองคิดว่าถ้าเราเป็นผู้บริหารปูน ลงทุนกับคนไปตั้งเยอะ แต่ถ้ามันทำได้แป๊บๆ แล้วลาออกไปเรียนต่อ turnover cost ก็คงสูงมากเช่นกัน

อะไรคือวิธีที่เหมาะสม?

No comments: