05 June 2006

Job Interviewing

ทำงานมาปีนึงก็ได้กลายเป็นคนสัมภาษณ์งานแล้ว โชคดีนิดหน่อยตรงเป็นการสัมภาษณ์ตำแหน่งระดับสูงนิดนึง คือเป็นระดับสั่งการไม่ใช่ปฏิบัติงาน

ก็เลยเข้าใจว่าตอนที่เราไปเป็นคนถูกสัมภาษณ์ โดนถามอะไรแปลกๆ ไร้สาระเยอะแยะนั่นเกิดจากอะไร คนสัมภาษณ์ไม่ค่อยได้คิดคำถามมาล่วงหน้า (ขี้เกียจนิถ้าไม่ใช้ HR) ได้แต่ถามตามน้ำตามสถานการณ์ คำถามส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจตัวคำตอบ แต่สนใจวิธีการตอบต่างหาก ความรู้พื้นฐานที่ติดตัวมาก วิธีคิด วิธีนำเสนอ มันรวมเป็นแพกเกจมาในคำตอบนั่นเอง

ผมคิดว่าการสัมภาษณ์งานมันก็เหมือนการจีบสาว เราต้องหาคนที่เหมาะที่สุดมานั่งทำงานกับเรา 8 ชม. ต่อวัน ซึ่งเผลอๆ มันมากกว่าเวลาที่อยู่กับแฟนซะอีก คนปกติเลือกสาวจากหน้าตา คนสัมภาษณ์งานก็เลือกจาก resume หน้าสวยหน่อยคนจีบก็เป็นฝูง ซึ่งไม่ต่างอะไรกับ resume ที่โดดเด่น

เพื่อนคนนึงเคยพูดคำคมตอนเลิกกับแฟนว่า "หน้าสวยใช่ว่าจะดี มันบอกอะไรไม่ได้" ฉันใดก็ฉันนั้น resume ดีเวอร์ก็อาจเป็นเรื่องโกหก ดังนั้นวิธีเดียวในการค้นหาตัวตนที่แท้จริงไม่ว่าสาวหรือเพื่อนร่วมงาน ก็คือการพูดคุยนั่นเอง

ผมก็ยังคิดว่าการสัมภาษณ์งานในระดับสูงไม่ใช่อะไรที่เข้ามานั่ง มีกรรมการ 3-5 คนกำลังอ่าน resume ทำความรู้จักกันแบบ instant มันควรจะเป็นการนั่งกินข้าวคุยกันขำๆ สบายๆ หรือถ้าเป็นผู้ชายก็อาจอัพเกรดเป็นกินเหล้า หรืออะไรที่ dark กว่านั้นก็แล้วแต่ มันคงเหมือนแบบในหนังมาเฟียญี่ปุ่น ที่ไปคุยกับเจ้าพ่อตอนกำลังเล็มบอนไซอยู่อะไรทำนองนี้

วิธีแบบนี้คงไม่เหมาะในการ screen ตำแหน่งที่คนสมัครเยอะๆ เพราะคงอ้วนตายก่อนจะสัมภาษณ์จบ อาจต้องให้ HR คัดเลือกซักรอบหนึ่งเหลือ 3-5 คน แล้วคนสัมภาษณ์ค่อยใช้วิธีที่ว่านี้จะดีกว่า

No comments: