18 June 2005

ตลาดลับ

ตั้งชื่อให้เหมือนกับ ตัวละครลับ ของเกมภาษา

อ่านอันนี้ก่อน : http://chanon.exteen.com/20050609/entry

เชื่อว่าคนเป็นกันเยอะ ว่าการทำงานด้านคอมพิวเตอร์ในเมืองไทย ถ้างานโปรเจคก็เป็นการทำตาม requirement ของคนอื่น ถ้าเป็นงานซัพพอร์ตก็แก้ไวรัสไปวันๆ (กูมาทำภาครัฐ งานนโยบาย รอดไป เป็นคนส่วนน้อย) มันทำให้ passion หดอย่างที่คนเขียนเค้าว่าไว้ การที่เราเอาคนที่มีความสามารถ มีพลัง มี passion อย่างล้นเหลือ มาทำอะไรซ้ำซากจำเจ ใช้พลังเพียงเล็กน้อย เข้าออฟฟิศ 8 โมงเลิก 5 โมง นั่งเขียนไปทั้งวันแล้วกลับบ้าน มันดีแล้วเหรอ ทั้งๆ ที่หมอนั่นมันอาจมีเวลาเก่งสุดตอนตีสองก็ได้

คำตอบที่ได้รับในตอนนี้คือเป็นการบีบด้วยสภาพเศรษฐกิจ เนื่องจากว่าบ้านเรา การเขียนโปรแกรมตามใจเพื่อขายแบบ product (เช่น วางขายเป็นกล่องๆ) มันอยู่ไม่รอด ดังนั้นบริษัทไอทีจะรอดได้ก็ต้องมารับงานโปรเจคทั้งนั้น (อัตราส่วนในบ้านเราน่าจะมากกว่า 90% ถ้าคิดเฉพาะบริษัทซอฟต์แวร์​ไม่นับ support) งานที่น่าจะได้ passion จริงๆ ในเมืองไทย คงต้องไปสอนหนังสือแบบ อ.มะนาว (แต่คงจนนะ อันนั้นก็โดนระเบียบราชการบีบอีก)

ดังนั้นชาวไอทีในเมืองไทยตอนนี้ ก็ทำไรไม่ได้ รับสภาพความเบื่อกันไป เพราะความอยู่รอดสำคัญกว่า passion (อันนี้เป็น fact)

เราลองมาทบทวนกันใหม่ว่ามีอะไรที่พอแก้ไขได้บ้าง

อันดับแรก ประโยคที่ว่า "การเขียนโปรแกรมตามใจเพื่อขายอยู่ไม่รอด" มันน่าจะไม่ใช่ fact (ถึงแม้ว่าจะไม่ fiction ด้วยก็ตาม)

ถ้าเราสามารถสร้างสภาพการทำงานแบบมี passion มาได้ โดยโปรแกรมเมอร์ในบริษัทเขียนอะไรตามใจฉัน (มันก็ไม่ใช่เขียนซี้ซั้วไปซะทีเดียวนะ อย่าเข้าใจผิด)​มันน่าจะเป็นบริษัทในฝันไม่น้อย ไม่ใช่ทำไม่ได้ แต่ว่ามีปัจจัยมาบีบคือ
1. ต้องมีกึ๋น
2. ต้องมีเงิน
โดย ถ้ามีกึ๋นแต่แรกแล้วโชคดีด้วยสำเร็จ เงินมันจะตามมาเอง

เรื่อง abstract พอแค่นี้ ทีนี้มาดูการ implementation บ้าง ที่ผ่านมาอ่านดูแล้วมันเหมือนเป็นจริงไม่ได้ถูกป่ะ แต่อย่าลืมว่า
- สิบปีก่อน ไม่มีใครคิดว่าจะซื้อหนังสือออนไลน์ได้ (Amazon)
- ห้าปีก่อน ไม่มีใครคิดว่าจะสั่งคอมออนไลน์ แบบตามใจฉันได้ (Dell)
- สามปีก่อน ไม่มีใครคิดว่าโฆษณาบนเว็บที่มีแต่ตัวหนังสือ มันจะอยู่ได้ (Google Adsense)

เพราะเราเหมารวมว่า มันไม่มีความต้องการ ไม่มีตลาด มันก็ไม่น่าจะขายไม่ได้ ซึ่งเอาจริงแล้วตลาดมันมีอยู่เสมอ เพียงแต่มันไม่แสดงตัวออกมาเพราะมันไม่มีของจะขายต่างหาก

สิ่งที่อยากจะพูดคือ เราสามารถพ้นจากสภาพแบบนี้ (ในบล็อกที่ยกมา) ไปได้ ถ้าเราหา"ตลาดลับ"ของเราเจอ ซึ่งมันยากมาก ขึ้นกับปัจจัยหลายอย่างทั้งกึ๋น เงิน ความสามารถในการบริหารจัดการ ไอเดีย โชค จังหวะ โอกาส เส้นสาย (ผมก็ยังคิดไม่ออก) แต่เชื่อว่ามันน่าจะทำได้ซิน่า คิดทั้งทีก็ต้องคิดใหญ่ๆ หน่อย

ดังนั้นตอนนี้ในเมื่อยังหาไม่เจอ ก็ลับกึ๋นกับเก็บเงินไว้รอละกัน มันได้ใช้แน่

No comments: